6/09/2007

Εσένα, δηλαδή, τι σου δείχνει το δάχτυλο;

Η αισθητική μου παιδεία είναι ακαδημαϊκά πάμπτωχη το παραδέχομαι. Σχετικά με τα διάφορα καλλιτεχνικά κινήματα, ξέρω στην καλύτερη περίπτωση τά στοιχειώδη κι αυτά τά ξεχνάω η τά μπερδεύω συνήθως.

Οτι τυχόν γνωρίζω, το έχω μάθει κυρίως κοιτάζοντας ή ακούγοντας, παρά διαβάζοντας κάτι παραπάνω απο τά σχολικά.....Όπως περίπου μαθαίνω και μιά ξενη γλώσσα, δηλάδη μιλώντας την.

Έτσι βλέποντας λοιπόν, κατέληξα σταδιακά πώς μέρος ενός σύγχρονου εικαστικού έργου (και κυρίως βίντεο-άρτ) είναι συχνα κι ο τρόπος που εκτίθεται στο χώρο (το στησιμό του δηλ.) και καμμιά φορά κι ό ίδιος ό χώρος μαζί.

Έχοντας συνεπώς δει το έργο της E.Στεφανή μόνο μέσω διαδικτύου, ήξερα ήδη ότι είχα δεί το έργο σάν τυφλοπόντικας. Μισά και σχεδόν τυφλά.
Παρόλ’ αυτά, κάνω μιά προσπάθεια να δώ τι θέλει να πεί το ποιητή. Γιατί κάτι θέλει να πεί, ασχέτως αν το λέει με επάρκεια, απλότητα, η επιτυχία κι ασχέτως άν το καλό η κακό γούστο και η παιδεία μου θα το απαξιώσει η όχι. Οι εκδοχές, μάλιστα, που διάβασα σε διάφορα μπλόγκ περι δήθεν υποκίνησης του θορύβου, η περι επιχορηγήσεων και καλλιτεχνικών συμβιβασμών ουδόλως με απογοήτευσαν η με παρέκλειναν απο τον στόχο μου να «θέλω να καταλάβω μητέρα»!

Κι επειδή δυό σε ξένο στρατόπεδο καλύτερα τά καταφέρνουν, πού έλεγε κι ένας τυφλός μου παππούς, πήρα τηλέφωνο τον φίλο μου τον Δ.:

«Ρε σύ Δ. δεν έρχεσαι να δούμε μισά (δηλ. μπλά-μπλά απο το διακδίκτυο) και τυφλά (δηλ. μπλά-μπλά για τους πιό πάνω λόγους), κοινώς μισότυφλα, το έργο της γνωστής ντοκουμενταρίστριας και εν συνεχεία να γίνουμε τύφλα που έχω και ρακόμελα;»

Σιγά μη δεν ερχόταν ο Δ......

Ήρθε λοιπον, είδαμε ματάδαμε τό βίντεο, ευφρανθήκαμε μέ οίνον , έλαιον και άλλα εθνικά καλούδια (μεταλλαγμένες ντομάτες, τρελλά φιλέτα κ.λ.π.) κοιταχτήκαμε κάμποσο σιωπηλοί και τελικά συμφωνήσαμε: Αυτό που βλέπαμε κι οι δύο ήταν μιά μαλακία και μισή!

Μετά θυμηθήκαμε μερικές ωραίες ιστορίες απο την εποχή που είμαστε και οι δύο στην ΚΝΕ κι εκεί που είχα επαναπαυθεί με την μαλακία ερμηνεία μας , θυμήθηκα πώς οι κατα καιρούς καλλιτεχνικές εκλάμψεις ήταν αιτία διαγραφής και με ξανάπιασε το βάσανο: «Ρε συ Δ...», ξεφώνησα αίφνης, «....γιατι δηλαδή δεν έχει τίτλο τό έργο; Εσυ, άς πούμε, τί τιτλο θά του έδινες ;»

«Χα.... το έργο είναι αλληλοδραστικό χαζό...Χο.. χικ.. κάτσε πρώτα νά ολοκληρωθεί η εθνική μας μ...γκουχ.. γκλουπ...χικ».
Δ
εν πρόλαβε νά ολοκληρώσει τήν φράση του ο Δ., και τον άρπαξε ένας μεταφυσικός καταραμένος λόξυγκας, ανάμεσα σε γέλια και βήχα, έτσι που δεν κατάλαβα άν ήθελε να πει μοναξιά, μαλακία η δεν ξέρω τι άλλο ...εκείνο που ήξερα σίγουρα ήταν ότι ο Δ. ήταν όχι μισό- αλλά τελείως τύφλα απο τά ρακόμελα .
Αλλά κι εγώ, με τη σειρά μου, δεν πήγαινα πίσω. "Ασε μας βρε Δ....χικ..."., αντιγύρισα, "το έργο έχει τίτλο η σελήνη το δάχτυλο και...."

Το φώς της σελήνης, που έμπαινε απο τήν ανοιχτή μπαλκονόπορτα, ήταν το τελευταίο πράγμα που θυμόμαστε κι οι δύο. Η αυγή μας βρήκε παρέα στο πάτωμα αγκαλιά και... χωρίς ετυμηγορία....

5 comments:

ολυφ said...

όσο δε σκέφτομαι αυτό τό βίντεο γιά ανεξιχνίαστους λόγους μου έρχεται στο μυαλό αυτό τό ποιήμα :
http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Delear/7/16.html
http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Delear/7/17.html

οι σκιές μιλάν said...

Ο μόνος λόγος που γίναν όλα τούτα ήταν γιατί για πολλοστή φορά "η ελληνικότητα" έγινε αισθητική κατηγορία. Μυαλά που υπεραπλουστεύουν με την ευκολία αστυνόμου.

Όχι οτι το έργο έχει καμμιά ιδιαίτερη αισθητική αξία... αλλά έτερον εκάτερον.

IdentityCafe said...

Twra ti na pw gia thn KNE ??? :):):)

Emena pandws Olyf to telos mou arese! Lol

ciao!

ολυφ said...

@σκιές
βρίσκω ουσιαστικό αυτό που λές σχετικά με την αισθητικοποίηση-> στατικοποίηση της ελληνικότητας, η οποία έξω απο την ανθρωπινότητα της δυναμικής της γίνεται αντιληπτή ως κατηγορία με όρους τόσο νομοτεχνικούς όσο και αγοραίους.
(Έτσι και με ανάλογα κριτήρια αντιπαραβάλλοντας, η, κατα τα λοιπά αισθητικά άρτια, δουλειά του Παπαιωάννου στην Ολυμπιαδα,δεν μου είχε πεί κάτι που να με πολυαφορά στο πώς ορίζω την ελληνικότητά μου σήμερα -μη βαράτε- )

Σχετικά με το έργο της Ε.Στεφανή δεν είμαι καθόλου σε θέση να το κρίνω αισθητικά. Μπορώ να πω μόνο σε ποιό βαθμό, κατα τη γνώμη μου, πέτυχε η μη τόν πιθανολογούμενο στόχο του σε μένα ως συγκεκριμένο αποδέκτη.
Αν και πιστευω πώς μιά αποκλειστικά αισθητική προσέγγιση, σε οτι αφορά την βιντεο άρτ και ανάλογου τύπου performing arts (έτσι νομίζω λέγονται) θα ήταν λάθος, αφου αυτές οι τέχνες δεν στοχεύουν στο να παράγουν συγκίνηση, ούτε συγκινημένο νόημα, αλλά κινούμενο νόημα. Ουτε ακόμα αυτέ οι τέχνες υποδεικνύουν μιά απόλυτη αισθητική η κοινωνική αλήθεια-όραμα, αλλά αντίθετα εκκινώντας απο δοσμένα σημεία (ήχο εικόνα) υποδεικνύουν αλλα σημεία-ρωγμές (νοήματα, συχνά δε συγκρουόμενα) πρόσφορα για κοινωνική κριτική και συζήτηση .
Με αυτό υπ'όψιν, δεν θα έκανα, ας πούμε, συγκριση η αντιπαραβολή του συγκεκριμένου έργου με το Κουρμπενικό origin π.χ. (κινούμενο η μη) ειτε υπο τους ήχους, είτε υπο τους υπόηχους της Μασσαλιώτιδας και γιατί απλά δεν συγκρίνονται και γιατί θεωρώ οτι υποδηλώνουν εντελώς διαφορετικά νοήματα.
Τελικά δεν έμαθα τί απέγινε με την δίκη;

ολυφ said...

@ID
άσε άσε και σκεφτόμουνα, αφού το κρέμασα, βρέ θές νά παρεξηγηθεί κανεις της γής κολασμένος και να μου τό αποκαθηλώσουν τό ιστούργημα;;;
κι άντε δηλαδή μετά νά τρεχεις να εξηγεις τά περι ιστολογιοτεχνική αηδία σε κάθε ακόλαστο πνεύμα και ηθική