1/14/2010

Το έλαβα σήμερα.
Ήταν ενημερωτικό μέϊλ για μια εκδήλωση . Μου το έστελνε ερευνητικό εργαστήριο ελληνικού πανεπιστημιακού ιδρύματος και ηταν γραμμένο σε.... άπταιστα greeklish !

Στην παρακλησή μου (τι να πείς.....) τα μηνύματα που ειναι γραμμενα στην ελληνική γλώσσα, να γράφονται με ελληνικο αλφάβητο έλαβα την απάντηση ότι έτσι τους το έστειλαν και έτσι το προώθησαν κι ότι στο μέλλον θα μου στέλνουν και το μεϊλ του αποστολέα να κάνω εκεί τα παραπονά μου !!!!

Μένω κάγκελο ! δεν ειναι δυνατόν να διαβάζω σωστα ...

Το : "τα παραπονά σου στό Δήμαρχο" για την χρήση greeklish να την καταλάβω αν πρόκειται για μήνυμα που μου έστειλε ο φίλος μου ο Βαγγελάκης και η φιλενάδα μου η Αννούλα, αλλά το να σου γράφει ενα πανεπιστημιακό εργαστήρι του τόπου σου, εν ολίγοις, πως : "οτι μου στέλνουν, όπως μου το στέλνουν, το προωθω όπως λάχει, χωρίς κρίση η συζήτηση", σε αφήνει ολίγον παγωτό ...

Τι μ έπιασε κι εμένα το κοινωνικό ενδιαφέρον;
Να σου και στέλνω η βλάξ νέο μέϊλ για να διευκρινήσω το ακατανόητο :
"δηλ. αν σας στείλω ένα ελληνόγλωσσο μήνυμα σε λατινικό, αραβικό η κινέζικο αλφάβητο θα το προωθήσετε και δεν θα μου ζητήσετε να το γράψω σε υπαρκτή γλώσσα ; Σας παρακαλώ πέστε μου ποιά ειναι η θέση του ιδρύματος στο θέμα"

Και μου απάντησε το ίδρυμα. Μάλιστα . Τι?
"ελπιζω να μην ξαναλάβετε μηνύματα που σας ενοχλούν" !!!!
Το επιστημονικό εργαστήρι ελπίζει .... !
Αυτή ειναι η επίσημη θέση του ερευνητικου εργαστηρίου ελληνικού πανεπιστημίου σχετικά με το αν προωθεί ή όχι μηνύματα στα greeklish: Ελπίζω να μην ενοχλείστε!

Μπα κάτι λάθος κατάλαβαν ...να επιμεινω;
Τι θέλω κι επιμένω κι εγω ; Λες να φταίει που μεγάλωσα με Γκάτσο, Σεφέρη κι Ελύτη ; (ε;)
Ευχαριστω λοιπον και διευκρινίζω περαιτέρω το ερωτημα κάνοντάς το λιανό :
"ποιά είναι η θέση του εργαστηρίου θετική/αρνητική/ αδιάφορη σε μια πιθανή πολιτική λατινοποίησης της ελληνικης γραπτής γλώσσας ; "

(άν δεν μου απαντήσουν μήπως να διαβάσω το ζωόδιο μου και μετά ξεματιαστώ ; )


Και τελικά είναι υποθεση των ιδρυμάτων κάποια ζητήματα που αφορούν τους τόπους της κοινής ζωής κι επικοινωνίας, η μήπως υπόθεση όλων μας;

Και τελικά το κοινωνικό ενδιαφέρον οφείλει να είναι ζωντανό και να μιλά ,η μήπως το να απαιτείς την στοιχειώδη υπευθυνότητα απο τον συνομιλητή σου απο τον επιστήμονα θεωρείται πλεον απλως αντιδραστική διαταρραχη; κι αν ναι , τι ειδους διαταρραχη ειναι η κοινωνική απάθεια;

Πάλι καλά που βρήκα και τούτο το κείμενο (με αφορμή βεβαια το αλλο μεγάλο θέμα τών τόνων),κι ήρθα λίγο στην θέση μου, γιατι μαύρη μέρα έβγαλα σήμερα πάλι με τους επιστήμονες του ιδρύματος ...αμάν πιά...

"Ποτὲ ἴσως μέσα στὴν ἱστορικὴ τῆς διαδρομὴ καὶ ὅταν ἀκόμη συμπιεζόταν ἀπὸ τὶς πιὸ ἀντίξοες συνθῆκες, ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα ὡς ἰδιαίτερη ὀντότητα δὲν διέτρεξε τοὺς κινδύνους ποὺ διατρέχει σήμερα, διότι ποτὲ ἄλλοτε οἱ ἐνσυνείδητες παρεμβάσεις καὶ τα μέσα μαζικῆς ἐπικοινωνίας δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ τὴν ἐπηρεάσουν τόσο δυσμενῶς, ἀκόμη καὶ νὰ τὴν ἀποδυναμώσουν. Σήμερα, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἕνας ξεπερασμένος γλωσσαμυντορισμός, ἐν ὀνόματι μιᾶς τεχνητῆς Δημοτικῆς, μᾶς θυμίζει ὅλο καὶ περισσότερο τοὺς καθαρευουσιάνους γλωσσαμύντορες τοῦ παρελθόντος. Ἐπιθυμοῦμε νὰ τὸ διακηρύξουμε καθαρὰ: Γιὰ μᾶς δὲν ὑπάρχει τὸ δίλημμα, δημοτικὴ-καθαρεύουσα, ὑπάρχει ἡ ἑνιαία ἑλληνικὴ γλώσσα, πολυδιάστατη στὴν σύγχρονή της ἀνάπτυξη, τὸ πιὸ πολύτιμο ἀγαθὸ τοῦ λαοῦ μας, τὸ πιὸ ἀξιόλογο προϊὸν ἐξαγωγῆς τοῦ τόπου μας στὸν διεθνῆ χῶρο. Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς ἐπισημαίνουμε τοὺς κινδύνους μιᾶς ἀποκοπῆς ἀπὸ τὶς ρίζες τῆς γλώσσας μας, τὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ λόγο καὶ τὴν λόγια παράδοση, ποὺ μαζὶ μὲ τὴν δημώδη γλωσσικὴ κληρονομιά μας συνθέτουν μιὰν ἀδιάκοπη γλωσσικὴ συνέχεια καὶ πλοῦτο τεσσάρων χιλιάδων ἐτῶν."

Ὑπογραφὲς

Ὀδυσσέας Ἐλύτης, Γεώργιος Μπαμπινιώτης, Ἀριστοτέλης Νικολαϊδης, Γιάννης Ντεγιάννης, Ἀριστόξενος Σκιαδᾶς, Ν. Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Γιῶργος Χειμωνᾶς.

απο την διακύρηξη του Ελληνικου γλωσσικού ομίλου (3/1982)