2/23/2010

Aλήθεια είναι ένα μωρό που μαθαίνει; ένας ενήλικας που απορεί ;

Τι σου χαρίζω όταν σου χαρίζω;



Τι σου χαρίζω όταν σου χαρίζω; Σου χαρίζω μια προσδοκία ; μια νοσταλγία ; ένα τραύμα; Ένα κομμάτι κρέας; Ένα τμήμα από την χθεσινή μου σάρκα;

Πότε χαρίζω μιαν αλήθεια; Και που τι βρίσκω; Και τι χρώμα, άρωμα, γεύση και αφή έχει;

Πώς ξέρω ότι είναι αληθινή μου; Πονάει; Κάνει φαγούρα; Ανατριχιάζει; Κόβεται; Φουσκώνει; Έχει δάκρυα; Σάλια; Μουδιάζει; Ματώνει; Νυστάζει; Καίει; Κλαίει;

Αν και δεν καπνίζω πιά, θα έβρισκα υπέροχη την προσφορά μιας κασετίνας με αρωματικό καπνό η πούρα. Σαν κάποιος να μου χαρίζει την νοσταλγία μιας απόλαυσης που όμως δεν θυμάμαι.

Η και σαν κάποιος να χάριζε μια μνήμη που δεν έχει κανένα μάρτυρα στην αλήθεια της. Και που τελικά μπορεί να μην είναι καν αλήθεια …

Κι αυτό μπορεί να είναι αλήθεια. Μπορεί και ψέμα. Σαν στίχος τραγουδιού που είναι μόνο του μια αλήθεια η ψέμα....or ..... just a sad old feeling........

2/19/2010

Εσυ με ποιό τρόπο έρχεσαι ;




Ήρθες και πάλι σάν υποτροπή
παλιάς αρρώστιας που δέν θεραπεύτηκε
με ρίγος βασανιστικό
με παραμιλητό και με παραισθήσεις
μ' έπιπλοκές και με την επιδείνωση
που φέρνει ο χρόνος σε παλιά πληγή
ήρθες ξανά με πυρετό
μ ενοραση και με ψευδαισθήσεις
με τόν καημό και με την λύτρωση.


Αμαλία Τσακνιά, Υποτροπή , συλλογή Αφύλακτη Διάβαση 1978

2/10/2010

γίνεται η καρδιά να μιλάει την γλώσσα μιάς πατρίδας που δεν εχει ποτέ επισκεφτεί;

2/02/2010

μια κουπα espresso δάκρυα